OVER DIT ZEER SERIEUZE PROJECT

Million Strangers begon als een dom plan om geld te verdienen.

Ongeveer één keer per week bedenk ik iets doms. De meeste van die ideeën verdwijnen ongeveer net zo snel als ze kwamen.

Dit niet.

Op een gegeven moment vroeg ik ChatGPT of een miljoen vreemden echt één euro zouden geven aan een complete vreemde op het internet.

Het zei dat het misschien zou kunnen werken.

Dat was blijkbaar aanmoediging genoeg.

Nu zit er te veel tijd, moeite en een onredelijke hoeveelheid code in dit ding om nog terug te krabbelen.

Het idee is simpel:

1.000.000 vreemden. €1 per persoon.

Jij geeft €1. Wij geven jou een nummer.

Dat is het.

Je koopt niets. Er zijn geen beloningen, tokens, aandelen, beloftes van rijkdom of een geheim premium lidmaatschap.

Het is een donatie aan een vreemde met een twijfelachtig idee.

Een deel van het geld gaat naar transactiekosten en belasting. De rest gaat naar de vreemde die dit domme idee had. Misschien los ik er een deel van mijn hypotheek mee af. Als dit toevallig absurd groot wordt, zou ik graag samen met alle andere vreemden willen bepalen wat we met een deel van de rest doen.

Nog geen beloftes.

Eerst moeten we een miljoen mensen vinden die zin hebben om mee te doen aan iets zo onnodigs.

En ergens onderweg werd dit domme idee een oprecht interessant experiment:

Hoe ver kan één euro reizen tussen mensen die elkaar niet kennen?

Elke vreemde krijgt een nummer. Elke vreemde kan een andere vreemde meenemen. Als dat gebeurt, raken ze verbonden in het netwerk.

Misschien stopt het bij 37.

Misschien bereikt het 1.000.000.

Er is maar één manier om daarachter te komen.

Jij geeft €1. Wij geven jou een nummer. Op de een of andere manier voelde dit de moeite waard om te bouwen.